Raffaella Carrà: Królowa włoskiej piosenki i przebojów.

19

Raffaella Carrà, urodzona jako Raffaella Maria Roberta Pelloni 18 czerwca 1943 roku w Bolonii, była prawdziwą ikoną włoskiego show-biznesu. Jej wszechstronny talent obejmował śpiew, taniec, aktorstwo i prezenterstwo telewizyjne, a jej kariera, trwająca niemal siedem dekad, przyniosła jej międzynarodową sławę. Zmarła 5 lipca 2021 roku w Rzymie, w wieku 78 lat, pozostawiając po sobie niezatarte ślady w historii muzyki i telewizji, między innymi dzięki przebojowi „A far l’amore comincia tu” i ikonicznym programom takim jak „Canzonissima”.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na lipiec 2021 miała 78 lat.
• Żona/Mąż: Brak danych o stałym związku małżeńskim.
• Dzieci: Brak danych o posiadaniu dzieci.
• Zawód: Piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka telewizyjna.
• Główne osiągnięcie: Międzynarodowa sława jako artystka wszechstronna, ikona włoskiej telewizji i symbol wolności ekspresji.

Życie osobiste i pochodzenie

Raffaella Maria Roberta Pelloni przyszła na świat w Bolonii, jako córka Raffaele Pelloniego i Angeli Iris Dell’Utri. Jej rodzice rozstali się krótko po ślubie, co wpłynęło na jej wczesne lata. Artystka miała również brata, Enzo, który zmarł w 2001 roku. Dzieciństwo spędziła między prowadzeniem rodzinnego baru a pracą w lodziarni, gdzie już wtedy rodziła się jej fascynacja światem widowisk, zainspirowana programem „Il Musichiere”. W wieku zaledwie ośmiu lat przeniosła się do Rzymu, aby rozpocząć naukę w Narodowej Akademii Tańca, co było kluczowym krokiem w kierunku jej przyszłej kariery.

Początki kariery: od kina po Hollywood

Już jako dziewięciolatka, w 1952 roku, Raffaella Carrà zadebiutowała na ekranie w filmie „Torment of the Past”. Swoje wykształcenie w dziedzinie sztuki filmowej pogłębiała, kończąc w 1960 roku Centro Sperimentale di Cinematografia. Wczesne lata 60. przyniosły jej rozpoznawalność jako gwieździe włoskich filmów peplum, takich jak „Fury of the Pagans” czy „Atlas in the Land of the Cyclops”. Przełomowym momentem był rok 1965, kiedy to podpisała kontrakt z amerykańską wytwórnią 20th Century Fox i wyjechała do Hollywood. Tam wystąpiła u boku Franka Sinatry w filmie wojennym „Von Ryan’s Express”. Pomimo obiecujących perspektyw w Stanach Zjednoczonych, w 1966 roku Carrà zdecydowała się na powrót do Włoch, kierując się tęsknotą za domem i trudnościami w adaptacji do amerykańskiego stylu życia.

Międzynarodowa kariera muzyczna

Raffaella Carrà pozostawiła po sobie imponujący dorobek muzyczny, wydając 25 albumów studyjnych w 37 krajach i sprzedając ponad 60 milionów płyt na całym świecie. Jej przebój „A far l’amore comincia tu” stał się międzynarodowym hitem, zdobywając 9. miejsce na brytyjskiej liście UK Singles Chart. Zdolność do śpiewania w czterech językach – włoskim, hiszpańskim, angielskim i francuskim – otworzyła jej drzwi do wielkiej popularności w Europie i Ameryce Łacińskiej. W 1982 roku wywołała dyskusję utworem „Ballo ballo”, który niektórzy porównywali do „Eleanor Rigby” The Beatles. Album „Forte forte forte” z 1976 roku, wydany w 36 krajach, przyniósł jej m.in. złoty certyfikat w Kanadzie, umacniając jej międzynarodową pozycję.

Ikona włoskiej telewizji

Raffaella Carrà była niekwestionowaną gwiazdą włoskiej telewizji RAI. Prowadziła wiele kultowych programów, w tym „Canzonissima”, gdzie jej występ w 1970 roku, z odsłoniętym pępkiem, wywołał niemały skandal obyczajowy i protesty Watykanu. Lata 1983–1985 to okres prowadzenia przez nią programu „Pronto, Raffaella?”, który zapisał się w historii jako pierwszy południowy talk-show we Włoszech. Jeden z odcinków z udziałem Matki Teresy z Kalkuty przyciągnął przed ekrany 14 milionów widzów. W połowie lat 80. Carrà prezentowała również program „Buonasera Raffaella”, emitowany częściowo na żywo ze studiów w Nowym Jorku, co świadczyło o jej innowacyjności i międzynarodowym zasięgu.

Sukcesy w Hiszpanii i dalsza kariera

Lata 90. to okres spektakularnego sukcesu Raffaelli Carrà w Hiszpanii, gdzie przez trzy sezony prowadziła niezwykle popularny program „¡Hola Raffaella!” dla stacji TVE, zdobywając trzy prestiżowe nagrody TP de Oro. W 2001 roku podjęła się wyzwania prowadzenia 51. Festiwalu Piosenki Włoskiej w Sanremo. Wcześniej, w 1987 roku, podpisała lukratywny kontrakt z grupą Fininvest, debiutując na kanale Canale 5 i prowadząc program „Il principe azzurro”.

Nagrody i osiągnięcia

Raffaella Carrà jest rekordzistką pod względem liczby zdobytych statuetek Telegatto – ma ich aż 12. W 1984 roku została uhonorowana tytułem „Żeńskiej Osobowości Telewizyjnej na Poziomie Europejskim” przez Stowarzyszenie Europejskich Magazynów Telewizyjnych. Jej wkład w kulturę został doceniony również pośmiertnie, podczas 78. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, gdzie otrzymała nagrodę Sorriso Diverso Venezia. Jej przebój „A far l’amore comincia tu” zdobył liczne złote i platynowe płyty, a album „Forte forte forte” był wielokrotnie nagradzany.

Wpływ społeczny i filantropia

Raffaella Carrà jest uznawana za pionierkę feminizmu w mediach, aktywnie walcząc o wyzwolenie wizerunku kobiet w branży muzycznej i telewizyjnej. Jej odwaga i promowanie silnych, niezależnych kobiet otworzyły drogę dla wielu artystek. Stała się również wielką ikoną społeczności LGBTQ+, cenioną za otwartość, tolerancję i promowanie radości życia, co zaowocowało jej uhonorowaniem tytułem „Ikony Gejów” podczas World Pride w Madrycie w 2017 roku. Artystka aktywnie angażowała się w działalność charytatywną, wykorzystując swoją popularność do zbierania funduszy na ważne cele społeczne, jak w przypadku teletonu „Contigo” w 2004 roku.

Kontrowersje i skandale

W 1984 roku zarobki Raffaelli Carrà w ramach kontraktu z RAI wywołały publiczną krytykę ze strony premiera Bettina Craxiego, który nazwał je „niemoralnymi i skandalicznymi”. W listopadzie 1986 roku artystka ostro zareagowała na artykuł w tabloidzie „Novella 2000”, który oskarżał ją o zaniedbywanie chorej matki. Największe poruszenie wywołał jednak jej występ w „Canzonissima 70”, gdzie taniec z odsłoniętym brzuchem był uznany za szokujący dla konserwatywnego społeczeństwa, co doprowadziło do prób cenzurowania jej wizerunku.

Ciekawostki z życia i kariery

Raffaella Carrà aktywnie działała na wielu frontach artystycznych. W 1968 roku wzięła udział w specjalnej audycji „Tempo di samba”, demonstrując swoje zaangażowanie w ambitniejszy repertuar. Wystąpiła również w sztuce „Processo di Famiglia” oraz w kilku produkcjach zagranicznych, w tym we francuskim serialu „Arsène Lupin” i filmie „Caesar the Conqueror”. W 1997 roku wcieliła się w rolę samotnej dziennikarki w miniserii RAI „Una mamma per caso”. Dwukrotnie odmawiała prowadzenia Festiwalu w Sanremo, zanim ostatecznie przyjęła to wyzwanie w 2001 roku. Jej piosenka „Tanti auguri” stała się hymnem wolności seksualnej. Po śmierci jej ciało spoczęło na cmentarzu w Porto Santo Stefano. Raffaella Carrà wydała 25 albumów studyjnych w 37 krajach, sprzedając ponad 60 milionów płyt na całym świecie. W 2017 roku odebrała w Madrycie nagrodę jako wyraz wdzięczności za wsparcie dla społeczności LGBTQ+, a hasło „najbardziej kochana przez Włochów” na stałe przylgnęło do jej wizerunku.

Wybrane filmy z udziałem Raffaelli Carrà

• „Torment of the Past” (1952)
• „Fury of the Pagans” (1960)
• „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961)
• „Von Ryan’s Express” (1965)
• „Long Night in 1943” (1960)
• „La chance et l’amour”
• „Caesar the Conqueror” (1962)
• „Arsène Lupin” (serial, odc. „La donna dai due sorrisi”, 1971)
• „Una mamma per caso” (miniseria RAI, 1997)

Wybrane programy telewizyjne prowadzone przez Raffaellę Carrà

• „Canzonissima”
• „Pronto, Raffaella?” (1983–1985)
• „Buonasera Raffaella”
• „¡Hola Raffaella!” (lata 90.)
• 51. Festiwal Piosenki Włoskiej w Sanremo (2001)
• „Il principe azzurro”

Dyskografia

W ciągu swojej kariery Raffaella Carrà wydała 25 albumów studyjnych, które cieszyły się popularnością w 37 krajach. Jej dorobek muzyczny obejmuje liczne przeboje, które zdobyły uznanie na skalę światową.

Kluczowe daty w karierze

Raffaella Carrà była artystką, która swoją pasją, talentem i odwagą w wyrażaniu siebie przekraczała granice epoki i kultury, tworząc dziedzictwo inspirujące kolejne pokolenia.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Raffaella_Carr%C3%A0