BB King: Bluesowy Król gitary, zdobywca Grammy

19

Riley B. King, powszechnie znany jako B.B. King, na dzień 19 maja 2024 roku ma 98 lat. Jest legendarnym amerykańskim gitarzystą bluesowym, wokalistą i kompozytorem, szeroko uznawanym za jednego z najwybitniejszych muzyków bluesowych wszech czasów i okrzykniętym „Królem Bluesa”. Jego kariera, która trwała ponad siedem dekad, rozpoczęła się od skromnych początków na plantacji bawełny w Mississippi, a zakończyła się globalnym uznaniem i niezliczonymi nagrodami. Zmarł 14 maja 2015 roku w wieku 89 lat. Jego muzyka, naznaczona charakterystycznym stylem gry na gitarze i głębokim, emocjonalnym wokalem, wywarła ogromny wpływ na rozwój bluesa i rock and rolla.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 98 lat (stan na maj 2024)
• Żona/Mąż: Pierwszą żoną była Martha Lee Denton, drugą Sue Carol Hall.
• Dzieci: Doczekał się 15 dzieci.
• Zawód: Gitarzysta bluesowy, wokalista, kompozytor
• Główne osiągnięcie: Uznanie za jednego z najwybitniejszych gitarzystów bluesowych wszech czasów, tytuł „Króla Bluesa”, liczne nagrody Grammy.

Kim jest B.B. King? Podstawowe informacje biograficzne

B.B. King, właściwie Riley B. King, urodził się 16 września 1925 roku w Berclair w stanie Mississippi. Jego droga do międzynarodowej sławy rozpoczęła się w surowych realiach życia na południu Stanów Zjednoczonych. Artysta, który stał się synonimem bluesa, wychował się na plantacji bawełny, a jego wczesne lata były naznaczone trudnościami i pracą fizyczną. Pseudonim „B.B.” wywodzi się od jego wcześniejszej pracy radiowej jako „Beale Street Blues Boy”, co z czasem skrócono do „Blues Boy” i ostatecznie do „B.B.”. Ten tytuł, w połączeniu z określeniem „Król Bluesa”, podkreślał jego dominującą pozycję w gatunku i niekwestionowany wpływ na jego rozwój.

B.B. King jest powszechnie uważany za jednego z trzech najważniejszych gitarzystów bluesowych wszech czasów. Jego muzyczna kariera, trwająca ponad siedem dekad, zakończyła się w 2015 roku, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo. Wkład B.B. Kinga w muzykę bluesową jest nieoceniony, kształtując brzmienie gatunku na pokolenia.

Życie rodzinne i wychowanie B.B. Kinga

Dzieciństwo Riley B. Kinga było naznaczone trudnościami i stratą. Urodził się jako syn sharecropperów, Alberta i Nory Elli King. Jego matka opuściła rodzinę, gdy miał zaledwie cztery lata, co sprawiło, że młody Riley był wychowywany głównie przez babcię. Te wczesne doświadczenia w sercu delty Mississippi, w surowych warunkach życia na plantacji bawełny, głęboko ukształtowały jego wrażliwość i emocjonalność, która później odzwierciedliła się w jego muzyce. Mimo braku stabilności, te lata w Mississippi stanowiły fundament jego przyszłej, głębokiej ekspresji artystycznej.

W młodości B.B. King pracował przy odziarnianiu bawełny (cotton gin) w mieście Indianola, które uważał za swoje rodzinne. Warto wspomnieć o jego krótkiej służbie wojskowej podczas II wojny światowej. Chociaż wstąpił do armii Stanów Zjednoczonych, został z niej zwolniony, ponieważ uznano go za osobę „kluczową dla gospodarki wojennej” ze względu na jego wysokie umiejętności w prowadzeniu traktora. Ta nietypowa okoliczność pokazuje, jak wcześnie jego praktyczne umiejętności były cenione, zanim jeszcze na dobre rozpoczął karierę muzyczną.

Droga do kariery muzycznej B.B. Kinga

Pierwsze kroki muzyczne Riley B. King stawiał w chórze gospel, gdzie jego talent wokalny zaczął się rozwijać. Nauczył się grać na gitarze pod okiem lokalnego pastora, co stanowiło fundament jego późniejszej, wirtuozerskiej gry. Swoją pierwszą własną gitarę kupił za skromną kwotę 15 dolarów od pracodawcy, spłacając ją z pensji przez dwa miesiące. Ten pierwszy instrument, nabyty w tak trudnych warunkach, był początkiem jego legendarnej podróży. Przełomowym momentem w jego karierze okazało się spotkanie z T-Bone Walkerem w Memphis. Usłyszawszy jego grę na gitarze elektrycznej, King poczuł nieodpartą potrzebę zdobycia podobnego instrumentu, co ostatecznie zdefiniowało jego unikalny styl i skierowało go na ścieżkę bluesmana.

W 1946 roku, w poszukiwaniu szansy na rozwój kariery, B.B. King udał się do Memphis. Tam przez dziesięć miesięcy mieszkał u swojego kuzyna, Bukka White’a, który był już wówczas uznanym muzykiem bluesowym. Bliskość i wsparcie ze strony bardziej doświadczonego artysty z pewnością miały nieoceniony wpływ na kształtowanie się młodego Kinga jako muzyka. W tym samym okresie, pracując w Memphis, King poznał również T-Bone Walkera, którego styl gry na gitarze elektrycznej wywarł na nim ogromne wrażenie i stał się inspiracją do podążania własną drogą w świecie bluesa. Te wczesne doświadczenia z gospel i bluesem, w połączeniu z dostępem do muzycznych mentorów, położyły podwaliny pod jego przyszłą, międzynarodową karierę.

Kariera muzyczna i kluczowe momenty

B.B. King słynął z niezwykłej etyki pracy, która pozwoliła mu na utrzymanie się na szczycie przez ponad siedem dekad. Przez większość swojej kariery grał średnio ponad 200 koncertów rocznie, co jest dowodem jego nieustannego zaangażowania w tworzenie muzyki i kontakt z publicznością. Rekordowy rok 1956 przyniósł mu aż 342 występy, co świadczy o jego tytanicznej energii i pasji do gry. Jego koncerty, często improwizowane i pełne emocji, stały się znakiem rozpoznawczym jego artystycznego stylu. Nawet pod koniec życia, mimo problemów zdrowotnych, B.B. King kontynuował swoją działalność koncertową, czego dowodem jest jego ostatni publiczny występ, który odbył się 3 października 2014 roku w House of Blues w Chicago.

Ważnym momentem w karierze B.B. Kinga było nawiązanie współpracy z irlandzkim zespołem U2. W 1988 roku nagrali razem utwór „When Love Comes to Town” na album „Rattle and Hum”. To kooperacja otworzyła jego muzykę na nowe, młodsze pokolenia fanów, pokazując, że jego talent potrafi przekraczać granice gatunków i pokoleń. Kolejnym znaczącym wydarzeniem była współpraca z Erikiem Claptonem. W 2000 roku, połączyli siły, aby nagrać album „Riding With the King”. To przedsięwzięcie okazało się ogromnym sukcesem komercyjnym i artystycznym, zdobywając nagrodę Grammy i umacniając pozycję obu muzyków na światowej scenie bluesowej i rockowej. Te projekty pokazują otwartość B.B. Kinga na nowe brzmienia i jego zdolność do inspirowania innych artystów.

Najważniejsze osiągnięcia i nagrody

Pozycja B.B. Kinga w historii muzyki została uhonorowana licznymi prestiżowymi wyróżnieniami. W 1980 roku został wprowadzony do Blues Hall of Fame, a w 1987 roku do Rock and Roll Hall of Fame. Te dwa ważne miejsca pamięci potwierdzają jego niekwestionowany wkład zarówno w rozwój bluesa, jak i rock and rolla. Jednym z jego największych sukcesów artystycznych i komercyjnych była wersja utworu „The Thrill Is Gone”. Za to właśnie nagranie, wydane w 1970 roku, otrzymał nagrodę Grammy, co ugruntowało jego status jako gwiazdy światowego formatu. Utwór ten do dziś pozostaje jego najbardziej rozpoznawalnym hitem.

Nie można pominąć uznania, jakim cieszył się B.B. King wśród krytyków i fanów gatunku. Magazyn Rolling Stone w 2011 roku sklasyfikował go na zaszczytnym 6. miejscu na swojej liście 100 największych gitarzystów wszech czasów. Ta wysoka pozycja świadczy o jego rewolucyjnym wpływie na technikę gry na gitarze i inspiracji, jaką stał się dla kolejnych pokoleń muzyków. Jego unikalny styl, charakteryzujący się oszczędnymi, ale niezwykle wyrazistymi frazami, stał się wzorem dla wielu gitarzystów, od bluesmanów po rockmanów. Osiągnięcia B.B. Kinga wykraczają poza nagrody; jego muzyka i dziedzictwo żyją w sercach milionów fanów na całym świecie.

Filantropia, osobowość i dziedzictwo

B.B. King był nie tylko wspaniałym muzykiem, ale również postacią o wielkim sercu i zaangażowaniu społecznym. W grudniu 1997 roku, podczas piątego dorocznego koncertu bożonarodzeniowego w Watykanie, przekazał swoją słynną gitarę „Lucille” w prezencie papieżowi Janowi Pawłowi II. Ten gest solidarności i pokoju podkreślał jego uniwersalne przesłanie zawarte w muzyce. Jego zaangażowanie w promowanie kultury i dziedzictwa delty Mississippi znalazło odzwierciedlenie w utworzeniu B.B. King Museum and Delta Interpretive Center w Indianoli. Otwarty w 2008 roku, muzeum to ma na celu ochronę dziedzictwa artysty i edukowanie społeczeństwa o bogatej kulturze regionu, z którego się wywodził.

Osobowość B.B. Kinga, jego skromność i autentyczność, zdobyły mu serca fanów na całym świecie. Mimo ogromnego sukcesu, zawsze pozostawał wierny swoim korzeniom i przesłaniu swojej muzyki. Jego gitara „Lucille”, nazwana na cześć kobiety, o którą wybuchł pożar w klubie, stała się symbolem jego determinacji i miłości do instrumentu. Ta historia, choć dramatyczna, pokazuje siłę, z jaką King podchodził do swojej pasji. Jego dziedzictwo żyje nie tylko w nagraniach i koncertach, ale także w instytucjach, które dokumentują i promują jego twórczość, zapewniając, że jego muzyka i przesłanie będą inspirować przyszłe pokolenia. The B.B. King Museum and Delta Interpretive Center jest świadectwem jego trwałego wpływu.

Warto wiedzieć: B.B. King był synem sharecropperów, a jego matka odeszła od ojca, gdy artysta miał zaledwie cztery lata. Wychowywał się głównie pod opieką babci.

B.B. King poza muzyką: Inne role i projekty

Talent B.B. Kinga wykraczał poza scenę muzyczną. W 1998 roku artysta pojawił się na wielkim ekranie, wcielając się w rolę lidera fikcyjnej supergrupy Louisiana Gator Boys w filmie „Blues Brothers 2000”. Ten występ pokazał jego wszechstronność i poczucie humoru, pozwalając mu dotrzeć do szerszej publiczności w zupełnie nowym kontekście. Poza kinem, B.B. King aktywnie uczestniczył w wydarzeniach kulturalnych o znaczeniu narodowym. 21 lutego 2012 roku wystąpił w Białym Domu podczas uroczystości „Red, White and Blues”. Podczas tego historycznego wydarzenia, B.B. King, legendarny muzyk, namówił samego prezydenta Baracka Obamę do wspólnego zaśpiewania fragmentu klasycznego utworu „Sweet Home Chicago”.

Te występy poza światem muzyki pokazują, jak głęboko B.B. King zakorzenił się w amerykańskiej kulturze. Jego obecność w filmie i jego udział w tak ważnych wydarzeniach jak te w Białym Domu, świadczą o jego statusie jako ikony narodowej. Choć jego głównym powołaniem była muzyka, to zdolność do adaptacji i dzielenia się swoim talentem w różnych formach sprawiła, że stał się postacią wszechstronną i inspirującą dla wielu. Jego wpływ wykraczał poza dźwięki gitary, dotykając szerszego spektrum kultury i historii.

Ciekawostki z życia B.B. Kinga

Jedną z najbardziej fascynujących historii związanych z B.B. Kingiem jest legenda o jego gitarze, którą nazwał „Lucille”. Nazwa ta wzięła się z dramatycznego wydarzenia, które miało miejsce w Twist w stanie Arkansas. Pewnego zimnego wieczoru, w płonącym klubie, B.B. King wybiegł z budynku, aby ratować swój cenny instrument. Pożar wybuchł w wyniku bójki dwóch mężczyzn, którzy walczyli o kobietę imieniem Lucille. Ten incydent nie tylko dał nazwę jego ukochanej gitarze, ale stał się także symbolem jego nierozerwalnej więzi z muzyką i instrumentem, który stał się przedłużeniem jego duszy. Gitara ta, często Gibson, była świadkiem niezliczonych koncertów i emocji.

Innym niezwykłym momentem z życia B.B. Kinga był jego występ w Białym Domu 21 lutego 2012 roku. Podczas wydarzenia „Red, White and Blues”, King wykazał się niezwykłym urokiem, namawiając prezydenta Baracka Obamę do wspólnego zaśpiewania fragmentu klasycznego utworu „Sweet Home Chicago”. Ta spontaniczna interakcja między dwoma ikonami amerykańskiej kultury – królem bluesa i prezydentem Stanów Zjednoczonych – na zawsze zapisała się w historii. Te anegdoty pokazują nie tylko talent B.B. Kinga, ale także jego charyzmę, poczucie humoru i zdolność do tworzenia niezapomnianych chwil, które wykraczają poza samą muzykę.

Kluczowy fakt: B.B. King, znany jako „Król Bluesa”, jest powszechnie uznawany za jednego z najważniejszych gitarzystów elektrycznych drugiej połowy XX wieku.

B.B. King, prawdziwy „Król Bluesa”, pozostawił po sobie niezatarte dziedzictwo muzyczne, które wciąż inspiruje kolejne pokolenia artystów i słuchaczy na całym świecie. Jego życie i kariera, od skromnych początków na plantacji bawełny po status globalnej ikony, są świadectwem siły pasji, wytrwałości i autentyczności. Jego charakterystyczny styl gry na gitarze i głęboki, emocjonalny wokal na zawsze odmieniły oblicze bluesa i wywarły znaczący wpływ na rozwój muzyki popularnej.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/B._B._King