Maria Callas: Primadonna stulecia, ikona operowej śpiewaczki

25

Maria Callas, urodzona 2 grudnia 1923 roku w Nowym Jorku, była jedną z najwybitniejszych i najbardziej wpływowych śpiewaczek operowych XX wieku. Uznawana za sopran dramatyczny, zyskała międzynarodową sławę dzięki swojej niezwykłej wszechstronności repertuarowej i potężnemu darowi aktorskiemu, który zrewolucjonizował interpretację dzieł bel canto. Zmarła 16 września 1977 roku w Paryżu, w wieku 53 lat, pozostawiając po sobie niezatarte dziedzictwo artystyczne.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na październik 2023 roku Maria Callas miałaby 100 lat.
• Żona/Mąż: Nie dotyczy (była zamężna, ale nie miała dzieci).
• Dzieci: Brak.
• Zawód: Śpiewaczka operowa (sopran dramatyczny).
• Główne osiągnięcie: Zrewolucjonizowanie interpretacji dzieł bel canto i przywrócenie ich na światowe sceny operowe.

Podstawowe informacje o Marii Callas

Prawdziwe nazwisko tej wybitnej artystki brzmiało Maria Anna Cecilia Sophia Kalogeropoulou. Na nowojorskim akcie urodzenia widnieje jednak uproszczona forma Sophie Cecilia Kalos. Urodziła się 2 grudnia 1923 roku na Manhattanie w Nowym Jorku, jako córka greckich imigrantów. Ojciec, George, w trosce o łatwiejszą wymowę nazwiska w Stanach Zjednoczonych, skrócił rodowe Kalogeropoulos najpierw do „Kalos”, a następnie do „Callas”. Maria Callas posiadała podwójne obywatelstwo – greckie i włoskie. Z obywatelstwa amerykańskiego zrzekła się w 1966 roku. Zmarła 16 września 1977 roku w Paryżu, w wieku 53 lat. Zgodnie z jej ostatnią wolą, prochy Marii Callas zostały rozproszone nad Morzem Egejskim w Grecji.

Rodzina i życie prywatne Marii Callas

Życie osobiste Marii Callas było naznaczone złożonymi relacjami rodzinnymi i burzliwymi związkami. Jej rodzice, George i Litsa, tworzyli niedopasowaną parę. George był człowiekiem spokojnym, pozbawionym artystycznych ambicji, podczas gdy Litsa pragnęła kariery w sztuce i była ambitna towarzysko. Ogromnym ciosem dla rodziny była śmierć brata Marii, Vassilisa, na zapalenie opon mózgowych latem 1922 roku, co stanowiło jeden z powodów emigracji do USA. Po narodzinach Marii, Litsa, przekonana o narodzinach syna, przez pierwsze cztery dni życia noworodka odmawiała nawet spojrzenia na córkę. Maria czuła się „brzydkim kaczątkiem”, była otyła i mało popularna w porównaniu do swojej pięknej siostry Jackie. Twierdziła, że matka odebrała jej dzieciństwo, zmuszając ją do śpiewania. Dramatycznym doświadczeniem były czasy okupacji Grecji, kiedy to matka zmuszała Marię do kontaktów z włoskimi i niemieckimi żołnierzami w celu zdobycia jedzenia i pieniędzy dla rodziny. Po nieudanej próbie pogodzenia się z matką w 1950 roku, Maria całkowicie zerwała z nią kontakt.

Maria Callas wyszła za mąż za Giovanniego Battistę Meneghiniego w 1949 roku. Jej najsłynniejszym i najbardziej medialnym związkiem był jednak trwający w latach 1959–1968 romans z greckim magnatem transportowym Arystotelesem Onassisem. Ten związek, często określany jako romans z Arystotelesem Onassisem, elektryzował światowe media i stanowił jeden z najgorętszych tematów życia prywatnego Callas.

Edukacja i rozwój wokalny Marii Callas

Początki edukacji muzycznej Marii Callas w Grecji nie były łatwe. Po powrocie do Aten w 1937 roku, Maria próbowała dostać się do Konserwatorium Ateńskiego, lecz została odrzucona z powodu braku znajomości teorii muzyki. Kluczową rolę w rozwoju jej talentu odegrała jednak pierwsza nauczycielka, Maria Trivelli. To ona jako pierwsza zauważyła, że Maria posiada głos sopranu dramatycznego, a nie kontraltu, i pracowała nad podniesieniem skali jej głosu. Jako nastolatka Maria wykazywała się niezwykłą dyscypliną i fanatyzmem w nauce. Uczyła się po 5-6 godzin dziennie, spędzając w Konserwatorium czas od 10 rano do wyjścia ostatniego ucznia. Ogromny wpływ na jej edukację miała hiszpańska sopranistka Elvira de Hidalgo, która nauczyła ją techniki bel canto. De Hidalgo kładła nacisk na utrzymanie nawet ciężkiego głosu w lekkości i elastyczności, ucząc ją skomplikowanych ozdobników, skal i tryli. Podejście Callas do nauki charakteryzowało się wiarą w „kaftan bezpieczeństwa” techniki bel canto, uznając ją za niezwykle twardy trening wymagający żelaznej dyscypliny.

Kariera zawodowa Marii Callas

Debiut zawodowy Marii Callas przypadł na trudne czasy. W lutym 1941 roku artystka profesjonalnie zadebiutowała w małej roli Beatrice w operetce „Boccaccio” Franza von Suppé. Jej pierwszą główną rolą była Tosca, którą wykonała w sierpniu 1942 roku. Ta interpretacja została uznana za genialną, a krytycy nazwali ją „nową gwiazdą na greckim firmamencie”. Kolejnym triumfem był występ w 1944 roku jako Leonora w greckojęzycznej produkcji „Fideliu” Beethovena, który odbył się w starożytnym Odeonie Heroda Attyka. 14 września 1945 roku Callas opuściła Grecję i wróciła do USA, mając na celu odnalezienie ojca i rozwój kariery na arenie międzynarodowej. Choć urodziła się w Nowym Jorku, to Europa stała się miejscem, gdzie jej talent został w pełni doceniony.

W 1937 roku Maria mieszkała w kamienicy w Atenach, która do dziś jest kojarzona z jej pobytem w Grecji. Jej powrót do USA w 1945 roku był motywowany chęcią ponownego nawiązania kontaktu z ojcem, George’em. Maria Callas zadebiutowała w La Scali w Mediolanie, stając się jedną z czołowych śpiewaczek greckich. Jej kariera obejmowała występy na największych scenach operowych świata, takich jak Metropolitan Opera w Nowym Jorku, Covent Garden w Londynie, Teatro Colón w Buenos Aires, Teatro di San Carlo w Neapolu, a także La Scala w Mediolanie. Występ w Arena di Verona z partią Normy był jednym z kluczowych momentów jej kariery.

Kluczowe role i debiuty Marii Callas

• Debiut zawodowy: rola Beatrice w operetce „Boccaccio” Franza von Suppé (luty 1941)
• Pierwsza główna rola: Tosca (sierpień 1942)
• Triumf w „Fideliu”: rola Leonory (1944)

Głos i styl muzyczny Marii Callas

Maria Callas była fenomenem ze względu na niezwykłą wszechstronność repertuarową. Jej możliwości obejmowały dzieła od klasycznej opera seria, przez utwory Donizettiego i Belliniego, aż po kompozycje Verdiego, Pucciniego i Wagnera. Dzięki swoim niezwykłym talentom muzycznym i aktorskim zyskała przydomek „La Divina” (Boska), który idealnie oddawał jej wyjątkowość. Leonard Bernstein określił ją mianem „Biblii opery”, co podkreślało jej niekwestionowany autorytet w świecie muzyki klasycznej. Głos Marii Callas charakteryzował się ciepłym, lirycznym i intensywnym tonem, który według nauczycielki Marii Trivelli „wirował i buchał jak płomień”. Posiadała niesamowitą naturalną biegłość i zdolność do wykonywania najtrudniejszych arii z najwyższą muzykalnością. Krytycy podkreślali, że poza głosem posiadała rzadki dar aktorski, który pozwalał jej całkowicie wcielać się w odgrywane postaci. Callas była znana z niezwykłej dbałości o tekst i znaczenie słów, a nie tylko o czystość dźwięku, co stanowiło fundament jej interpretacji.

Nagrody i osiągnięcia Marii Callas

Choć Maria Callas odeszła w 1977 roku, jej wkład w świat opery jest nieoceniony i doceniany do dziś. W 2006 roku magazyn „Opera News” uznał ją za wciąż najlepiej sprzedającą się wokalistkę muzyki klasycznej i definicję „divy jako artystki”. Za całokształt twórczości została uhonorowana nagrodą Grammy Lifetime Achievement Award, co jest potwierdzeniem jej niezatartych zasług dla historii muzyki. Posiadała również tytuł Commendatore OMRI, Orderu Zasługi Republiki Włoskiej, co było wyrazem uznania dla jej wkładu w kulturę Włoch. Jej historia pokazuje, że początkowe odrzucenie przez szkołę nie przekreśla szansy na światową karierę.

Maria Callas zrewolucjonizowała operę, przywracając zapomniane dzieła bel canto i kładąc nacisk na prawdę dramatyczną w śpiewie. Do dziś pozostaje punktem odniesienia dla wszystkich sopranistek podejmujących się ról z repertuaru włoskiego. Choć używała nazwiska Callas, zawsze podkreślała swoje greckie pochodzenie i dumę z korzeni, co symbolizuje jej imię i nazwisko.

Kluczowe nagrody i wyróżnienia Marii Callas

• Grammy Lifetime Achievement Award (za całokształt twórczości)
• Commendatore OMRI (Order Zasługi Republiki Włoskiej)
• Uznanie magazynu „Opera News” (2006) jako najlepiej sprzedającej się wokalistki muzyki klasycznej i definicji „divy jako artystki”

Zdrowie i przemiany fizyczne Marii Callas

Zdrowie Marii Callas stanowiło ważny element jej biografii. Artystka cierpiała na silną krótkowzroczność, która sprawiała, że na scenie była niemal ślepa i musiała polegać na swojej intuicji. W połowie kariery przeszła znaczącą metamorfozę fizyczną, drastycznie tracąc na wadze. Ta utrata wagi, choć uczyniła ją jedną z najelegantszych kobiet swoich czasów i ikoną stylu, według wielu mogła przyczynić się do osłabienia jej głosu. Po drastycznej utracie wagi stała się jedną z najelegantszych kobiet swoich czasów, inspirując świat mody.

Kontrowersje i skandale z udziałem Marii Callas

Życie Marii Callas było naznaczone nie tylko triumfami artystycznymi, ale również licznymi kontrowersjami i skandalami, które często przyćmiewały jej osiągnięcia. Prasa przez lata żyła rzekomym, zaciekłym konfliktem między Callas a włoską sopranistką Renatą Tebaldi. Na początku kariery w Grecji inne śpiewaczki próbowały uniemożliwić jej występy i wyśmiewały ją w kulisach, zazdroszcząc jej talentu. Media często skupiały się na jej rzekomo trudnym charakterze i wybuchowym temperamencie, co budowało jej wizerunek primadonny. Jej burzliwe życie prywatne i związek z greckim miliarderem, Arystotelesem Onassisem, były stałym tematem tabloidów na całym świecie, podsycając zainteresowanie jej osobą.

Romans z Arystotelesem Onassisem, który rozpoczął się w 1959 roku, był jednym z najbardziej medialnych wydarzeń jej życia. Relacja z Arystotelesem Onassisem, często opisywana jako romans z Arystotelesem Onassisem, budziła ogromne emocje. Po tym, jak Callas zadebiutowała w La Scali w Mediolanie, a następnie występowała na największych scenach operowych świata, jej życie prywatne, w tym związek z Onassisem, przyciągało uwagę mediów równie mocno, co jej występy operowe. Jej ostatni występ miał miejsce w 1974 roku, a ostatnie lata życia spędziła w izolacji w swoim paryskim mieszkaniu, co dodaje tragizmu jej biografii.

Kluczowe kontrowersje z życia Marii Callas

• Rzekomy konflikt z Renatą Tebaldi
• Wrogość w środowisku artystycznym na początku kariery
• Media skupiające się na jej temperamencie i skandalach
• Burzliwy romans z Arystotelesem Onassisem

Ciekawostki i dziedzictwo Marii Callas

Maria Callas, znana również jako La Divina, pozostawiła po sobie bogate dziedzictwo. W latach 1937–1945 mieszkała w kamienicy w Atenach, która do dziś jest z nią kojarzona. Wierzyła w twardy trening techniki bel canto, określając go jako „kaftan bezpieczeństwa”. Jej dar dramatyczny był równie ważny jak sam głos, pozwalając jej całkowicie wcielać się w odgrywane postaci. Słynęła z pracowitości, ucząc się nawet od mniej utalentowanych kolegów, uważając, że z każdego doświadczenia można wyciągnąć lekcję. Zrewolucjonizowała operę, przywracając zapomniane dzieła bel canto i kładąc nacisk na prawdę dramatyczną w śpiewie. Powrót do USA w 1945 roku był motywowany chęcią nawiązania kontaktu z ojcem, George’em. Choć urodziła się w Nowym Jorku, to Europa stała się miejscem, gdzie jej talent został w pełni doceniony.

Decyzja o rozproszeniu prochów nad Morzem Egejskim podkreśliła jej silną więź z greckimi korzeniami. Po drastycznej utracie wagi stała się jedną z najelegantszych kobiet swoich czasów, inspirując świat mody i stając się ikoną stylu. Jej interpretacja tekstów była niezwykle precyzyjna, skupiała się na znaczeniu słów, a nie tylko na czystości dźwięku. Ostatnie lata życia spędziła w izolacji w swoim paryskim mieszkaniu, co dodaje tragizmu jej biografii. Do dziś Maria Callas pozostaje punktem odniesienia dla wszystkich sopranistek podejmujących się ról z repertuaru włoskiego, a jej biografia jest fascynującym studium talentu, determinacji i złożoności życia artystycznego. Choć używała nazwiska Callas, zawsze podkreślała swoje greckie pochodzenie i dumę z korzeni, co symbolizuje jej imię i nazwisko. Jej historia pokazuje, że początkowe odrzucenie przez szkołę nie przekreśla szansy na światową karierę. Doświadczenia z czasów okupacji ukształtowały jej twardy charakter i determinację w dążeniu do celu.

Kluczowy fakt: Maria Callas zrewolucjonizowała operę, przywracając zapomniane dzieła bel canto i kładąc nacisk na prawdę dramatyczną w śpiewie.

Maria Callas, dzięki swojej wszechstronności, niezwykłej sile wyrazu i determinacji, na zawsze zmieniła oblicze muzyki operowej. Pozostaje inspiracją dla kolejnych pokoleń artystów i dowodem na to, że pasja oraz ciężka praca mogą przezwyciężyć wszelkie przeszkody, prowadząc do osiągnięcia statusu legendy.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Maria_Callas