Abraham: Historia Abrahama – Ojca Trzech Religii

17

Abraham, postać o fundamentalnym znaczeniu dla religii abrahamowych, jest uznawany za wspólnego patriarchę i ojca założyciela przymierza między Bogiem a narodem żydowskim. Jest on również duchowym przodkiem chrześcijan i ważnym prorokiem w islamie. Jego życie, opisane w Biblii, stanowi kamień węgielny dla judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Historia Abrahama to opowieść o niezachwianej wierze, absolutnym posłuszeństwie i boskich obietnicach, które kształtowały bieg historii. Na [miesiąc rok] Abraham miałby 175 lat, co podkreśla jego długowieczność i znaczenie jako protoplasty kilku cywilizacji. Jego dziedzictwo wykracza poza samą genealogia, obejmując głębokie przesłanie religijne, które do dziś inspiruje miliony wiernych.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na [miesiąc rok] miał 175 lat.
• Żona/Mąż: Sara (pierwotnie Saraj), Keturę.
• Dzieci: Izmael, Izaak, Zimran, Jokszan, Medan, Midian, Iszbak, Szuach.
• Zawód: Patriarcha, prorok, przywódca duchowy.
• Główne osiągnięcie: Uznawany za ojca narodu żydowskiego i duchowego przodka chrześcijan; wprowadzenie rytuału obrzezania jako znaku przymierza.

Podstawowe informacje o Abrahamie

Abraham, którego pierwotne imię brzmiało Abram (hebr. אַבְרָם), to centralna postać Starego Testamentu, której życiorys ma fundamentalne znaczenie dla historii religii monoteistycznych. Jego historia, zawarta w Księdze Rodzaju (Rdz), opisuje jego podróż od mezopotamskiego miasta Ur do ziemi Kanaan, naznaczoną licznymi boskimi objawieniami i próbami. Według chronologii biblijnej, Abraham urodził się w 1948 roku AM (Anno Mundi) w Ur Chaldejskim, położonym w Mezopotamii. Istnieją jednak sugestie egzegetów, takie jak Nachmanides, wskazujące na jego narodziny w Haranie. Zmarł w wieku 175 lat, w roku 2123 AM, i został pochowany w Jaskini Machpela w Hebronie, w ziemi Kanaan, obok swojej pierwszej żony, Sary. Miejsce to, zakupione przez Abrahama za życia, symbolicznie potwierdziło jego prawo do ziemi kananejskiej i stanowiło rodzinny grobowiec. Jako patriarcha, Abraham jest uznawany za ojca założyciela przymierza między Bogiem a narodem żydowskim, duchowego przodka chrześcijan oraz kluczowego proroka w islamie.

Rodzina i życie prywatne Abrahama

Abraham był synem Teracha, dziewiątego potomka Noego w linii prostej, oraz Amathlai. Posiadał dwóch braci: Nachora oraz Harana. Haran zmarł w Ur Chaldejskim, pozostawiając syna Lota, który stał się bratankiem Abrahama i towarzyszył mu w jego podróżach. Jego pierwszą i najważniejszą żoną była Sara (pierwotnie Saraj), która przez wiele lat pozostawała bezpłodna. Bezpłodność Sary stanowiła główny punkt napięcia w narracji biblijnej, szczególnie w kontekście obietnicy licznego potomstwa złożonej Abrahamowi przez Boga.

Z powodu długotrwałej bezpłodności Sary, Abraham, za jej namową, wszedł w relację z egipską niewolnicą Hagar. Hagar urodziła mu syna Izmaela, gdy Abraham miał 86 lat. Ta sytuacja doprowadziła do konfliktów między kobietami, a Hagar ostatecznie uciekła na pustynię, gdzie objawił jej się anioł Pański. Po śmierci Sary, Abraham ożenił się z Keturą, z którą miał sześciu synów: Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Iszbaka i Szuacha. Mimo to, to Izaak, syn Sary, został jego głównym spadkobiercą, podczas gdy synowie Ketury otrzymali jedynie dary. Rodzina Abrahama była rozległa i obejmowała ważne postacie biblijne, takie jak bratanek Lot, wnuki Jakub i Ezaw (synowie Izaaka) oraz prawnuki, które dały początek Dwunastu Plemionom Izraela, w tym prawnuczkę Dinę.

Historia i dziedzictwo Abrahama

Kluczowym momentem w życiu Abrahama było jego boskie powołanie. W wieku 75 lat otrzymał od Boga nakaz opuszczenia domu swojego ojca Teracha w Haranie i udania się do ziemi Kanaan. Ta podróż wiązała się z obietnicą uczynienia z niego wielkiego narodu oraz błogosławieństwa dla wszystkich, którzy będą mu sprzyjać. Podczas wędrówki, w obliczu głodu w Kanaanie, Abraham udał się do Egiptu. Tam, z obawy o własne życie, poprosił Sarę, aby podawała się za jego siostrę. Ten fortel doprowadził do zabrania Sary na dwór faraona, co Bóg ukarał plagami zesłanymi na dom władcy.

Z powodu zbyt licznych stad i narastających konfliktów między pasterzami, Abraham zaproponował swojemu bratankowi Lotowi rozdzielenie się. Lot wybrał żyzne tereny nad Jordanem, w pobliżu Sodomy, podczas gdy Abraham osiedlił się w Hebronie, gdzie wzniósł ołtarz dla Boga. Historia Abrahama obfituje w wydarzenia ukazujące jego odwagę i wiarę. Gdy Lot został wzięty do niewoli podczas buntu miast Jordanu przeciwko królowi Chedorlaomerowi, Abraham zebrał 318 wyszkolonych sług i przeprowadził nocny atak pod Dan. Ścigał wojska króla aż do Hoby, odzyskując wszystkich jeńców i mienie. Po tym zwycięstwie Abraham spotkał Melchizedeka, króla Salemu i kapłana Boga Najwyższego, który pobłogosławił go chlebem i winem. W odpowiedzi Abraham przekazał mu dziesięcinę ze wszystkich zdobytych łupów. Cała historia Abrahama jest zapisana w Biblii, w szczególności w Księdze Rodzaju.

Osiągnięcia i nagrody religijne Abrahama

Bóg zawarł z Abrahamem uroczyste przymierze, znane jako Przymierze Kawałków. Podczas tego wydarzenia objawił mu przyszłą niewolę jego potomstwa w Egipcie oraz precyzyjnie określił granice ziemi, którą otrzymają jego następcy, obejmującą terytoria m.in. Kenitów, Hetytów i Amorytów. Jako znak wiecznego przymierza z Bogiem, Abraham wprowadził rytuał obrzezania. Poddał mu siebie, Izmaela oraz wszystkich mężczyzn w swoim gospodarstwie, co stało się fundamentem tożsamości religijnej jego potomków. Jest on czczony jako „Manifestacja Boga” i twórca monoteizmu w wierze Baháʼí, trzeci prorok-rzecznik (natiq) w religii Druzów, a także ojciec założyciel narodu żydowskiego.

Osobowość i postawa Abrahama

Abraham wykazał się niezwykłą gościnnością, czego przykładem jest jego przyjęcie trzech nieznajomych (posłańców Boga) pod dębami Mamre. Osobiście doglądał przygotowania posiłku z cielęciny i ciast, za co otrzymał ponowną obietnicę narodzin syna z Sary. Jego postawa cechowała się odwagą i empatią, co potwierdziło się podczas negocjacji z Bogiem w sprawie ocalenia Sodomy. Abraham targował się o los sprawiedliwych mieszkańców, schodząc z liczby pięćdziesięciu do zaledwie dziesięciu osób, dla których Bóg byłby gotów oszczędzić miasto. Największą próbą jego charakteru była gotowość do złożenia w ofierze swojego syna Izaaka na górze Moria na polecenie Boga. W ostatniej chwili został powstrzymany przez anioła, co potwierdziło jego absolutną bojaźń bożą i posłuszeństwo woli Boga.

Warto wiedzieć: Największą próbą wiary Abrahama była gotowość do złożenia ofiary ze swojego syna Izaaka, co miało miejsce na górze Moria. W ostatnim momencie Bóg powstrzymał go, wysyłając anioła, co potwierdziło bezwzględne posłuszeństwo Abrahama.

Kontrowersje i analiza naukowa dotyczące postaci Abrahama

Pomimo centralnej roli Abrahama w narracjach religijnych, współczesna nauka podchodzi do jego postaci z pewnym dystansem. Większość badaczy uważa epokę patriarchów, w tym historię Abrahama, za późną konstrukcję literacką. Sugeruje się, że nie odnosi się ona do konkretnego okresu historycznego, lecz służyła celom ideologicznym, szczególnie w czasach perskich. Istnieje również hipoteza, że postać Abrahama mogła mieć korzenie amoryckie lub kananejskie. Spisanie jego dziejów w Torze mogło być wynikiem napięć między Żydami, którzy pozostali w Judzie podczas niewoli babilońskiej, a powracającymi wygnańcami.

Ciekawostki z życia Abrahama

Historia Abrahama i Sary obfituje w niezwykłe wydarzenia. Doczekali się oni syna Izaaka w skrajnie późnym wieku – Abraham miał wówczas 100 lat, a Sara 90. W tekście biblijnym zostało to przedstawione jako cud, w który Sara początkowo nie mogła uwierzyć, reagując śmiechem. Abraham wykazał się również talentem dowódczym, stosując podział jednostek i atak z zaskoczenia pod osłoną nocy podczas odbijania Lota. Ta strategia pozwoliła mu pokonać znacznie większe siły koalicji królów. Po zwycięstwie nad Chedorlaomerem Abraham odmówił przyjęcia jakichkolwiek łupów od króla Sodomy (poza udziałem dla swoich sojuszników), aby nikt nie mógł powiedzieć, że to człowiek, a nie Bóg, uczynił go bogatym.

Chronologia życia Abrahama

Abraham, protoplasta trzech wielkich religii monoteistycznych, swoim życiem stanowił wzór wiary, posłuszeństwa i niezachwianego zaufania Bogu. Jego podróż od mezopotamskiego Ur do ziemi Kanaan, naznaczona boskimi przymierzami i próbami, ukształtowała fundamenty judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Choć współczesna nauka podchodzi do jego historii z pewnym dystansem, postać Abrahama pozostaje niezmiennie kluczowa dla zrozumienia rozwoju duchowego i religijnego świata.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Abraham